बाहीर निस्कनै नहुने गरी पानी परिरहेको थियो म सुलेमान साउजीको पसलभित्र ओट लिंदै थिएँ छाता पनि साथमा ल्याएका थिएनौं भदौरे मौसम घरबाट निंस्कंदा घाम लागिरहेकै थिए हिंडदाहिंडदै बाटोमा अचानकै पानी दर्कियो माथी हेर्दाआकाशमा कालो थप यता
तिमीले देख्यो हाम्रो नेताले देखेन तिमीले पान्डोराज बकस भनिरहदां हाम्रो नेताले एम सि सी उपहार सम्झे नेपाली जनतालाई स्वतन्त्र रुपमा बिकासको बाटो सम्झे हो ! तिमीले बारम्बार भकेकै थियो यो देशको आन्तरिक मामिलाको हस्तक्षेप हो थप यता
" धेरैले खराब भनेको मानिस आखिर खराब नै हुनेरहेछ। धेरैले गर्न हुन्न भनेको काम गर्न नहुने नै रहेछ।" आफ्नो अति मिल्ने साथी, अनुज, अजेयनाथ विवेकीलाई प्रोफेसर जगमोहन आजादले मनको कुरा भन्यो। बृसबेनबाट विवेकी र फिन्लीबाट आजाद थप यता
आफ्नै मनको बगैंचामा लालुपाते फुलाएर मैले तिमीसँग मंसिर साटिरहेको छु सुकाएर एक घान सपनाको बिस्कुन जीवनका गराहरूमा छरेर खुशीका अन्न उमार्न आँटिरहे छु । तिमी र म म र तिमी जब सँगै हुने छौं पग्लिएर मायाको हिउँ बग्ने छ नदी थप यता
धारेहात लगाउँदै मुख नदुखुन्जेल मलाई गाली गर्न बन्द गर यसमा मेरो के दोष? बहनु मेरो धर्म हो उकालोबाट ओरालोतिर झर्छु म यही मेरो कर्म हो त्यसैले मलाई गाली नगर्नु हात उठाई धारेहात लगाई मलाई नसराप्नु । गंगा भनी पुजेको नदि हामी थप यता
रिताले धेरै दिनदेखि केही लेख्ने प्रयास गरिरहेकी थिइन् तर लेख्न सकिरहेकी थिइनन्। उनलाई साहित्यकार हुन रहर लागेको थियो । उनका छोराछोरी हुर्किसकेका थिए । उनका पति कुनै सरकारी कार्यालयको ठूलै हाकिम थिए। पुर्ख्यौली धन पनि निकै थप यता
बिरलै देखें यहाँ आफु मरेर अरुलाई बचाउनेहरु तैपनि धोंग रच्छन आडम्बरी शालीन भनाउनेहरु मान्छेले मान्छे चिनिएको भए दुखित नहुने थियो सोझा मारि धुर्तले दाउ मार्छन दुनियाँ चलाउनेहरु । तिम्रो बोली बाँसुरीको धुन जस्तै लाग्छ मगमग थप यता
भदौ २७, काभ्रे। साहित्यकार तथा संस्कृतिकर्मी सूर्यप्रसाद लाकोजूको संस्कृतिसम्बन्धी अर्को पुस्तक ‘पनौतीका केही जात्रापर्वहरू’ प्रकाशित हुने भएको छ। पनौती प्रकृति र संस्कृतिले सजिएको सुन्दर नगर हो। पनौतीबारे जानकारी लिन थप यता
पुरानो! रगतको खाटा बसेको आमाको फरिया च्यातेर छोराछोरी हाटबजार छिरेका छन् आमाको मुख हेर्न! आजभोलि! हुल बाधेर मान्छेहरू गाउँ घर र सडकमा फलाक्दै छन समृद्धिको स्तुति गान! खस्कदो छ आलु प्याज को भाउँ! उक्लदो छ माछा मासुको थप यता
कान्तिपुरी विचरण गर्दैगर्दा इन्द्रले अप्सरासँग भन्नुभयो, रानी हेर त यो कान्तिपुरी कान्तिपुरी रहेन अब, अलकापुरी रहेन । उतिबेला राजाको विशेष निमन्त्रणा र न्यानो आथित्यतामा नगर विचरण गर्नुको मज्जा नै छुट्टै थियो ! अप्सराले थप यता